ภาวนาแบบไม่ตั้งเป้า — ตอนที่ 2

บทความ “ภาวนาแบบไม่ตั้งเป้า — ตอนที่ 2” ชวนกลับมาสังเกตใจตามจริง อย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่เร่งรัด และไม่ตั้งเป้าว่าต้องได้อะไร

เริ่มจากการสังเกตอย่างเบาๆ

การปฏิบัติไม่ใช่การ บังคับ ใจให้สงบ แต่คือการรู้ทันสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตามจริง โดยไม่ผลักไส ไม่ไขว่คว้า

ความสงบไม่ใช่สิ่งที่ต้องไขว่คว้า แต่คือสิ่งที่ปรากฏเมื่อเราหยุดดิ้นรน

— จากการเทศน์ในคอร์สปฏิบัติธรรม

แนวทางปฏิบัติสั้นๆ

• หาที่นั่งที่สบาย ไม่ต้องเกร็ง

• รู้ลมหายใจตามธรรมชาติ ไม่ต้องคุมจังหวะ

• เมื่อใจลอย ค่อยๆ กลับมา โดยไม่ตำหนิตัวเอง

ทำเพียงไม่กี่นาทีทุกวัน อย่างต่อเนื่อง แล้วลองสังเกตความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในใจ